بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت هشتاد و یک :
و رسیده به تخت که رو از آن‌ها گرفت و دوباره چشم به هامین دوخت، قدری کمر خم کرده کنارِ تخت ایستاد و مردمک‌هایش روی نقاطِ زخمیِ جسمِ او و چشمانِ بسته‌اش به گردش درآمدند. موهای صاف و قهوه‌ای تیره‌اش که از بابتِ اندک خمیدگیِ کمرش روی شانه‌ی پوشیده با سوئیشرتِ نازک و خاکستریِ تنش به جلو لغزیدند را پشتِ گوش زده و بی‌توجه به تپش‌های پُر شده از هیجاناتِ منفیِ قلبش که گویی به هر دری محکم می
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۹۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
معصومه ابدالی | نویسنده رمان
نگاه کنا... شاهین چه دلی برده ازت🙄😂✨ راستی! دستِ دوستی داده بودی به هامین🙄😂
۸ ماه پیشآبی
0دل(:؟ من قلبم رو گذاشتم تو سینی نقره ای دادم دست آقا که بفرما. این ریش و این قیچی مرد. عشق یک طرفه💔 (((: چیزه خانم نویسنده عزیزم. لت می تل یو سا- زدن عینک کوری و جلو گرفتن دست ها کی؟ من؟ ای بابا حیف ش- دکترم گفته به نور حساسیت دا-
۸ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
هیچی دیگه؛ از دست رفتی بانو💔✨ کوچه علی‌چپ و بستن🙄😂
۸ ماه پیشآبی
0وای... واقعا از دست رفتم نویسنده عزیزم. ولی متاسفانه یا خوشبختانه هنوز منطقم کار می کنه، اون هم پرقدرت💔😂😭 (: کوچه علی چپ؟ من؟ به من میاد؟
۸ ماه پیشمعصومه ابدالی | نویسنده رمان
خوشبختانه کار می‌کنه بانو این خیلی خوبه، رمان رو منطقی می‌خونی و شخصیت‌ها رو هم منطقی می‌بینی😂🍃✨ نه بابا چه حرفیه🙄😂🍃
۸ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
آبی
0وای. آقای خلافکار عزیزم. چه قشنگ وارد شدی قربون اون کج خند و از گوشه چشم نگاه کردن هات بشم😭 آی انقدر خوشم میاد برای شاداب انقدر نرمه- مرد ولی کاش می ذاشتی هامین بال بال ب- یعنی چیزه.